ณัฐพงษ์ อายุ 35 ปี
ผมทำงานด้านทดสอบระบบครับ เวลาจะประเมินอะไร ผมไม่ค่อยตัดสินจากหน้าตาหรือความรู้สึกช่วงแรก เพราะบางอย่างดูดีตอนเริ่มต้น แต่พอใช้ซ้ำหลายครั้งกลับมีรายละเอียดเล็ก ๆ ที่ทำให้ใช้งานลำบากขึ้น
ตอนลอง SUMOHENG ผมเลยเปลี่ยนวิธีดูจากคำว่า “ใช้ง่าย” เป็นการสังเกตว่า ในการใช้งานจริง ผมต้องหยุดคิดตรงไหนบ้าง ต้องย้อนกลับบ่อยหรือเปล่า และเมื่อกลับมาใช้อีกในวันถัดไปยังจำโครงสร้างเดิมได้ไหม
ช่วงแรกผมยังต้องสำรวจเมนูอยู่บ้าง ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องปกติของเว็บที่เพิ่งเริ่มใช้ แต่หลังจากกลับเข้ามาหลายครั้ง ผมเริ่มจำตำแหน่งที่ตัวเองใช้บ่อยได้เอง จุดนี้ทำให้ขั้นตอนต่าง ๆ สั้นลง เพราะไม่ต้องเสียเวลาค้นหาซ้ำ
ถ้ามองในมุม UX สิ่งที่ผมให้ความสำคัญคือ ความสม่ำเสมอ มากกว่าความหวือหวา ถ้าเมนูและรูปแบบการนำทางมีแนวทางที่จำง่าย ผู้ใช้จะสร้าง “เส้นทางประจำ” ของตัวเองได้ และเมื่อทำซ้ำหลายครั้ง การใช้งานก็จะกลายเป็นความเคยชิน
แต่ก็มีข้อจำกัดที่ต้องพูดตรง ๆ ผู้ใช้ใหม่อาจยังต้องใช้เวลาทำความเข้าใจกับโครงสร้างก่อน และความรู้สึกเรื่องความเร็วหรือความลื่นไหลไม่ได้ขึ้นอยู่กับเว็บไซต์อย่างเดียว เพราะโทรศัพท์ เบราว์เซอร์ และคุณภาพเครือข่ายก็มีผลเช่นกัน
หลังจากลองใช้งานต่อเนื่อง ผมจึงไม่ได้มองว่า SUMOHENG ต้อง “ดีที่สุด” ถึงจะน่าใช้ สิ่งที่ผมมองคือ เมื่อผ่านช่วงทำความคุ้นเคยแล้ว ระบบทำให้ผมต้องคิดน้อยลงหรือไม่ จากประสบการณ์ของผม คำตอบคือใช่ เพราะเส้นทางที่ใช้บ่อยเริ่มกลายเป็นความเคยชิน
ถ้าสรุปแบบคนทดสอบระบบ ผมมองว่า SUMOHENG มีจุดน่าสนใจตรงประสบการณ์ที่ค่อย ๆ ดีขึ้นตามความคุ้นเคย มากกว่าการสร้างความประทับใจแบบฉาบฉวย สำหรับคนที่ใช้งานซ้ำเป็นประจำ ความสม่ำเสมอของโครงสร้างนี่แหละครับที่มีผลต่อความรู้สึกในระยะยาวมากที่สุด